Ontwikkelpaden

‘De dingen die je moet weten en kunnen als Assistent Beheerder kon ik allemaal in de praktijk leren.’

Eerlijk gezegd heb ik in het verleden stomme keuzes gemaakt. En ook veel pech gehad. Een diploma heb ik nooit gehaald. Wel allerlei baantjes gehad, maar nooit voor lang.

Toen ik mijn huur niet meer kon betalen, raakte ik mijn huis kwijt. Ik had wel een slaapplaats maar niks voor overdag. Daarom ging ik regelmatig naar het buurtcentrum. Eerst alleen voor de koffie, later ook om te helpen met koken en om wat klusjes te doen. Want eigenlijk ben ik best handig, al zeg ik het zelf. En ik vind het leuk als ik andere mensen ergens mee kan helpen.

Maar ik merkte ook dat ik door alle tegenslagen best onzeker was geworden. Dan kwam ik gewoon niet opdagen of liep ik boos weg. Een van de sociaal werkers in het buurtcentrum heeft toen geregeld dat ik zo’n traject kon volgen voor mensen die door omstandigheden nooit of allang niet meer hebben gewerkt.

Dat ging best goed. Ik denk dat ze me daarom bij het buurthuis een baan hebben aangeboden als Assistent Beheerder. Ik mocht ook meteen een opleiding gaan doen. Dat zag ik eerst niet zitten omdat ik dacht dat ik daarvoor weer de schoolbanken in moest. Maar dat hoefde niet. De dingen die je moet weten en kunnen als Assistent Beheerder kon ik in de praktijk leren. En het mooie is dat ik daar een Praktijkverklaring voor kreeg. Ik ben best trots op dat papiertje.

Ik ben nu samen met mijn praktijkbegeleider aan het kijken wat ik nog moet leren om Assistent Welzijn te kunnen worden. Want het liefst werk ik toch met mensen. En dan ga ik er waarschijnlijk ook financieel op vooruit.

‘Ik wil iets kunnen betekenen voor mensen die nu in een situatie zitten die ik zelf goed ken.’

Ik heb altijd al met kinderen willen werken. Het liefst in het land waaruit mijn familie en ik hebben moeten vluchten, maar dat zal wel een droom blijven.

Wat is Nederlands een moeilijke taal! Daar loop ik ook tegenaan bij sollicitaties. Vanaf het moment dat ik in Nederland mocht werken, heb ik dat ook gedaan. Maar ik wil niet mijn hele leven productiewerk of schoonmaakwerk blijven doen. In het land waar ik vandaan kom, volgde ik een pedagogische opleiding. Helaas kan ik dat niet meer bewijzen.

Sinds kort werk ik als Assistent Welzijn binnen vluchtelingenwerk. Ik vind het heel fijn om iets te kunnen betekenen voor mensen die nu in een situatie zitten die ik zelf goed ken. Ik ondersteun de sociaal werkers bij allerlei activiteiten. Ook voor kinderen!

Mijn doel is het diploma Helpende Zorg en Welzijn te halen en tegelijkertijd mijn Nederlands te verbeteren. Daarna wil ik doorstromen naar de functie Sociaal Werker 1. En daarna naar Sociaal Werker 2. Als ik dan de kans krijg me te specialiseren in opvoedingsondersteuning bereik ik toch nog mijn droombaan!

‘Lichamelijk wat minder zwaar werk waarbij ik wel met ouderen kan blijven werken’

Bijna veertig jaar heb ik met veel plezier als Verzorgende gewerkt in de ouderenzorg maar ik merkte dat het lichamelijk te zwaar begon te worden. Ook de onregelmatige werktijden begonnen me op te breken.

Omdat ik wilde voorkomen dat ik ziek of arbeidsongeschikt zou worden, en nog lang niet toe ben aan mijn pensioen, heb ik mijn leidinggevende gevraagd of ik een andere functie zou kunnen krijgen. Lichamelijk wat minder zwaar maar waarbij ik wel met ouderen zou kunnen blijven werken. Want dat doe ik het liefst.

Helaas was die mogelijkheid er toen niet bij mijn werkgever. Wel mocht ik een gesprek voeren met een loopbaancoach. We hebben toen gekeken wat voor werk ik nog meer zou kunnen doen met mijn diploma Verzorgende dat ik in 1984 heb behaald. Best lang geleden. Daarna heb ik nog wel wat cursussen gedaan, maar daar heb ik geen certificaten meer van.

Omdat ik heel graag met oudere mensen wilde blijven werken, heb ik gesolliciteerd bij een dagactiviteitencentrum voor mensen met beginnende dementie. En ik heb die baan gekregen!

Wel moest ik nog leren hoe ik in sociaal werk mensen kan ondersteunen zonder dingen van ze over te nemen. Want dat was ik niet gewend. Daarom volg ik nu de opleiding voor het mbo-certificaat Ondersteunen en begeleiden in de maatschappelijke zorg.

‘Ik denk dat anderen kunnen leren van mijn ervaringen. Daarom heb ik een carrièreswitch gemaakt.’

Ik ben opgegroeid in een liefdevol gezin. Mijn ouders wilden mijn zus en mij alle kansen geven, maar eigenlijk hadden ze daar het geld niet voor.

Ik durfde het thuis niet te zeggen dat ik op school werd uitgelachen om de kleren die mijn moeder zelf maakte. En als kinderen bij mij thuis wilden komen spelen, verzon ik altijd een smoes.

Ik had me voorgenomen dat ik er alles aan zou doen om te voorkomen dat ik als volwassene dezelfde financiële problemen zou krijgen als mijn ouders.

Daarom koos ik een mbo-4 opleiding met veel kans op werk en werkten mijn partner en ik allebei fulltime. Voor onze kinderen hadden we een prima gastouder gevonden.

Alles voor elkaar, zo leek het. Tot we een brief kregen van de belastingdienst dat we kinderopvangtoeslag moesten terugbetalen….

Door wat later de toeslagenaffaire is gaan heten, stortte mijn hele leven in. En alle angst en schaamte van vroeger kwamen terug. Werken lukte niet meer, ik kreeg allerlei lichamelijke klachten en durfde mijn post niet meer open te maken.

Inmiddels gaat het beter met me. En ik denk dat anderen kunnen leren van mijn ervaringen. Daarom heb ik een carrièreswitch gemaakt. Recent ben ik gestart als ervaringsdeskundige bij een sociaalwerkorganisatie en volg ik de opleiding Ervaringsdeskundigheid in Zorg en Welzijn. Voelt zo goed dat ik mijn nare en moeilijke ervaringen nu voor iets goeds kan inzetten!